วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2568 เวลา 10.00 น. นางชลิดา พะละมาตย์ หรือต้นอ้อ เป็นหนึ่ง พร้อมเจ้าหน้าที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) และเจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.คลองตัน ได้ลงพื้นที่คอนโดมิเนียมแห่งหนึ่งย่านพัฒนาการ เขตสวนหลวง กรุงเทพฯ หลังได้รับการร้องเรียนจากลูกบ้านว่ามีผู้เช่ามีพฤติกรรมผิดปกติ
ตามรายงาน ผู้เช่ารายดังกล่าวมีพฤติกรรมพูดคนเดียว โวยวายกลางดึก วางของหน้าห้องผู้อื่น ติดโน้ตเกี่ยวกับฆาตกรรมและการข่มขืน และมีการทำร้ายร่างกายบุตรสาววัย 6 ขวบ โดยลูกบ้านได้แจ้งนิติบุคคล ตำรวจ และมูลนิธิต่างๆ แต่ไม่มีความคืบหน้า
เนื่องจากเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล ทางต้นอ้อจึงได้ประสานกับญาติของผู้เช่าให้มาช่วยเปิดประตูห้อง ซึ่งต้องใช้เวลาเกลี้ยกล่อมนานกว่า 20 นาทีกว่าผู้เป็นแม่จะยอมเปิดประตู
สภาพภายในห้องเต็มไปด้วยถุงขยะและเสื้อผ้ากระจัดกระจาย พื้นเปียกชื้น มีกลิ่นเหม็น ไม่เปิดแอร์ และปิดผ้าม่านมิดชิด ทีมงานได้พาเด็กหญิงลงมาและส่งให้เจ้าหน้าที่พัฒนาสังคมดูแล
ผู้เป็นแม่ให้ข้อมูลด้วยคำพูดที่วกวนว่า ที่นำโน้ตเกี่ยวกับฆาตกรรมและการข่มขืนไปวางไว้ตามห้องต่างๆ เพราะกลัวว่าจะมีคนร้ายมาทำร้ายลูก โดยอ้างว่าเห็นภาพ รปภ. ทำร้ายเด็กคนอื่น และไม่ส่งลูกไปโรงเรียนเพราะกลัว รปภ. ที่โรงเรียนจะจับลูกไปทำร้าย เธอยอมรับว่ามีการตีลูกบ้างเมื่อลูกไม่เชื่อฟัง แต่ใช้มือไม่ได้ใช้อุปกรณ์
ผู้เป็นแม่เปิดเผยว่าประกอบอาชีพขับไรเดอร์และวินมอเตอร์ไซค์ มีรายได้วันละประมาณ 300 บาท เวลาออกไปทำงานจะรอให้ลูกหลับก่อนแล้วจึงออกไป แต่ช่วง 3 เดือนหลังไม่ได้ไปทำงาน
ด้านต้นอ้อเปิดเผยว่า เด็กหญิงแสดงความดีใจเมื่อเห็นญาติมาและโผเข้ากอด ส่วนแม่ยืนยันว่าไม่พาลูกไปโรงเรียนหรือออกนอกห้องเพราะกลัวอันตราย โดยอ้างว่าเห็นภาพ รปภ. นำเด็กไปขังในท่อน้ำ และมีผู้ชายชอบทำร้ายเด็กบริเวณคอนโด
พี่สาวของผู้เป็นแม่ให้ข้อมูลว่า น้องสาวเสพสารเสพติดมาตั้งแต่อายุ 15 ปี จนมีอาการหลอน และเป็นผู้ป่วยจิตเวช เคยพาไปรักษาและเมื่ออาการดีขึ้นจึงให้กลับมาอยู่ที่คอนโด โดยพี่สาวจะรับหลานไปดูแลและส่งเรียน ส่วนน้องสาวจะส่งไปรักษาต่อที่โรงพยาบาล
ต้นอ้อกล่าวทิ้งท้ายว่า ญาติไม่ควรปล่อยให้ผู้ป่วยจิตเวชอยู่กับเด็กเล็กเพียงลำพัง เพราะอาจเกิดอันตรายได้
