นายกัณวีร์ สืบแสง ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคเป็นธรรม ได้เปิดเผยจดหมาย 3 ฉบับจากผู้ลี้ภัยชาวอุยกูร์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ X โดยระบุว่าเป็น “เสียงจากผู้ลี้ภัยชาวอุยกูร์ที่เคยถูกกัก และผู้ที่ถูกผลักดันกลับจีน” หลังจากที่พวกเขาถูกกักตัวในประเทศไทยมานานเกือบ 11 ปี
จดหมายฉบับแรกเขียนโดยผู้ต้องกักชาวอุยกูร์ถึง UNHCR ลงวันที่ 13 มิถุนายน 2567 แต่ถูกสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (สตม.) เก็บไว้และส่งคืนให้ผู้ต้องกักเมื่อเดือนมกราคม 2568 ระหว่างที่มีการอดอาหารประท้วง ในจดหมายระบุชัดเจนว่า “อย่าส่งเขากลับจีน เพราะหากถูกส่งไปชีวิตเขาไม่ถูกขัง ก็ถูกทรมานและอาจตายได้”
จดหมายฉบับที่สองเป็นจดหมายจากญาติของผู้ต้องกักที่เป็นตัวแทนของชาวอุยกูร์ 43 คน ถึงนายกรัฐมนตรีของไทย ส่งเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2567 ขอให้ส่งตัวชาวอุยกูร์ซึ่งเป็นสมาชิกในครอบครัวของพวกเขาไปประเทศอื่น โดยนายกัณวีร์ระบุว่าครอบครัวของชาวอุยกูร์กลุ่มนี้ได้ตั้งถิ่นฐานใหม่ในประเทศตุรกีตั้งแต่ปี 2568 ไม่ได้อยู่ในจีน
จดหมายฉบับที่สามเขียนโดยผู้ต้องกักชาวอุยกูร์ในศูนย์กักตัวที่สวนพลู เป็นการขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน (SOS) จากประชาคมโลก ไม่ให้ถูกบังคับส่งกลับประเทศจีน โดยระบุว่าพวกเขาได้ประกาศอดอาหารเป็นเวลา 19 วัน ตั้งแต่วันที่ 10-28 มกราคม 2568
นายกัณวีร์วิจารณ์การดำเนินการของรัฐบาลไทยว่า “จะนั่งโต๊ะแถลงแบบหลอกลวงคนทั้งโลกว่าเขาอยากกลับประเทศเองโดยสมัครใจอีกหรือไม่” พร้อมระบุว่ามีมากกว่าหนึ่งประเทศที่ต้องการรับชาวอุยกูร์เหล่านี้มาเป็นเวลานาน แต่รัฐบาลไทยไม่อนุญาต
นายกัณวีร์ยังวิจารณ์การทำงานที่เขาเรียกว่า “ลับๆ ล่อๆ” ในการส่งชาวอุยกูร์กลับจีน และตั้งคำถามว่าหากการกระทำนี้ชอบธรรม เหตุใดจึงไม่มีการประกาศตั้งแต่แรกและไม่แจ้งให้ผู้ลี้ภัยชาวอุยกูร์ทราบถึงกระบวนการที่จะเกิดขึ้น
